Dúbidas do galego

Pinchar e pintxo

Esta palabra é, posibelmente, un erro historicamente repetido, unha mestura entre os verbos punchar e picar que acabou, no castelán, en pinchar. En galego debemos optar por picar en todos os contextos. O encargado de poñer música nunha discoteca é o picadiscos e as agullas pican. Unha cousa de punta afiada é un pico, un aguillón, un ferrete ou unha espiña. Cando falemos dun pincho referido a unha ración pequena dalgunha comida que soe acompañar unha bebida, a recomendación dos filólogos é traducilo por bocada (tráiame unha bocada de tortilla) ou admitilo como neoloxismo, ben coa grafía propia ou coa grafía vasca, xa que é na cociña de Euskadi onde máis triunfou o pintxo.

Advertisements

Single Post Navigation

2 reflexións sobre “Pinchar e pintxo

  1. Non sería tamén apto empregar «tapa», evitando o uso dunha palabra allea?

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s

%d bloggers like this: