Dúbidas do galego

Just another WordPress.com site

Hai, fai, vai

O galego e o castelán, como linguas en constante contacto na fala viva, sofren interferencias mutuas. Polo enorme desequilibrio socioeconómico e institucional existente, é o galego quen case sempre sae máis afectado deste rozamento, con perdas de léxico e de expresión autóctonos, con cambios na maneira de dicir algo que nalgúns casos poden ser definitivos. Noutros casos, simplemente con afinar o oído e escoitar as persoas de máis idade, comprobaremos que determinadas formas seguen moi vivas e que é unha mágoa non acollelas no noso vocabulario e expresión persoais. Velaquí o caso dos verbos que definen situacións, cuxo uso é ben distinto en galego e en castelán.

Os españois din “Hace frío, hace años…”

En galego temos diferentes verbos para cada uso. Para referírmonos ao tempo cronolóxico, usaremos o verbo haber: “Hai días que non vexo o meu xefe; dá gusto traballar así”. “Había ben tempo que non comía un arroz con chocos tan substancioso coma este!”

Se falamos de tempo atmosférico, usaremos o verbo ir: “Para ser primavera, vaiche un frío que encolle”. Unha boa regra mnemotécnica para recordarmos isto é o vello ditado que afirma que o frío (ou a calor) non se fai que xa vén feito.

Onde si empregaremos o verbo facer é cando queiramos reparar nun feito temporal concreto. “Fixo onte vinte anos que entrei a traballar na fábrica”. “Cando fas anos, Marcos? Coido que teño o agasallo de aniversario perfecto para ti”

Advertisements

Single Post Navigation

11 reflexións sobre “Hai, fai, vai

  1. Non ha ser pra tanto.
    Eles vano facer.
    O uso dos verbos ir e haber som corretos neses exemplos?

  2. Manuel Barreiro o dixo:

    E con tempos de pasado? “Hoxe vai un frío de medo”, pero “Onte foi un frío de medo”? “Eu chegara o sábado, pero ata o venres fora un frío espantoso”? “Díxome que iría unha calor insufrible cando chegásemos a Al-Aiún”?

  3. O outro día xurdíronme unhas dúbidas escribindo. A ver se mas podes resolver:

    Cando un verbo remata en vogal e se lle engade o complemento directo de terceira persoa como sería? “Marcos, le o libro” -> “Marcos, lelo” ou “Marcos, leo”

    E cando remata en n e se lle engade no, o n queda duplicado non si? “Eles comenno tódolos anos polo Nadal”.

    Moitas grazas, e coma sempre parabéns polo gran blog. Unha aperta, meu.

  4. Ola!

    Son Andrea, e hoxe en día estou cursando 1º de Dereito aínda que, seguindo os meus esquemas, para o ano estarei matriculada no 1º curso de Filoloxía Galega.

    Creo que non atopo o adxectivo preciso para transmitir o que me parece este blog. Dende logo, necesario. Pero é aínda máis que iso. Eu diría que IMPRESCINDIBLE.

    Descubrino xa fai unhas semanas, pero tomeime o meu tempo para ler os post dende o comezo. Hoxe decántome por comentar para darche a noraboa e para pedirche que continúes. Non hai cousa que máis me guste que ver que aínda quedan persoas que, dun xeito desinteresado, loitan polo galego.

    Apertas!!

  5. Moitísimas grazas por este blog, como comenta Andrea, tan necesario!!!!!!!

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: